ବର୍ଷକ ବାର ମାସ ଛଅ ଋତୁ । ଆଉ ଋତୁ ଚକ୍ର ପରିବର୍ତ୍ତନରେ ଏବେ ଧରାପୃଷ୍ଠରେ ବିଜେ ଋତୁରାଜ ବସନ୍ତ l ଆଉ ଏହି ବସନ୍ତରେ ବଦଳି ଯାଇଛି ପ୍ରକୃତି l ପ୍ରକୃତିର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ଦ୍ଵିଗୁଣିତ କରୁଛି ଆମ୍ବବଉଳ । କବି ପ୍ରାଣରେ ଭରିଦେଉଛି ଉନ୍ମାଦନା । ଏଥିସହିତ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବେଶକୁ ମହକାଉଛି ବଉଳର ବହଳିଆ ବାସ୍ନା । ଏ ଦୃଶ୍ୟ ଯେତିକି ମନୋରମ ସେତିକି ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶି । ବଉଳକୁ ଦେଖି କବିଙ୍କ ମୁହଁରୁ ଝରିପଡୁଛି କବିର କବିତା ।
ରାସ୍ତାରେ ଯାଉଥିବା ପଥିକ କ୍ଲାନ୍ତ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ଆମ୍ବ ଗଛ ମୂଳରେ ବସିପଡନ୍ତି ସେତେବେଳେ ବଉଳର ବାସ୍ନା ଆଣିଦିଏ ଅସୁମାରି ତୃପ୍ତି । ଆମ୍ବ ବଉଳ ମଧ୍ୟରୁ ଭାସି ଆସୁଥିବା କୋଇଲିର କୁହୁକୁହୁ ସ୍ବର ବାଟୋଇର ମନକୁ ଅଧିକ ରୋମାଞ୍ଚିତ କରିଦିଏ । ପିଲା ଦିନର ଅନେକ ସ୍ମୃତୀକୁ ମନେ ପକାଇବା ସହ କ୍ଷଣିକ ପାଇଁ ହେଉ ପଛେ ଜୀବନର ସମସ୍ତ ଦୁଖ କଷ୍ଟକୁ ଭୁଲିଯାଆନ୍ତି ପଥିକ । ଆମ୍ବ ବଉଳ ବସନ୍ତକୁ ସ୍ବାଗତ କରିବା ସହିତ ଧରାପୃଷ୍ଟରେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ ନିଜର ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ।
