ନନ୍ଦିଘୋଷ ବ୍ୟୁରୋ: ‘ଅପରେସନ ସିନ୍ଦୂର’ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ସରିଥିଲା । ଳଢେଇ ପାଇଁ ସଜାଗ ହୋଇ ବସିଥିଲେ ତିନି ସେନାବାହିନୀ । ସମୁଦ୍ର ମଝିରେ ପାକିସ୍ତାନକୁ ଘେରି ରହିଥିଲା ଭାରତୀୟ ନୌସେନା । ଏହି କାରଣରୁ ଭୟରେ ପାକିସ୍ତାନର ଯୁଦ୍ଧଜାହାଜଗୁଡ଼ିକ ପାର କରିପାରିନଥିଲେ ବନ୍ଦର  । ସମୁଦ୍ର ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଭାରତ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଗୋଟିଏ ବି ପ୍ରୟାସ କରାଯାଇନଥିଲା। ନହେଲେ ବ୍ରହ୍ମୋସରେ ସଜ୍ଜିତ ଯୁଦ୍ଧଜାହାଜ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ ବିମାନରେ ସଜ୍ଜିତ ବିମାନ ବାହକମାନେ ପାକିସ୍ତାନରେ ବ୍ୟାପକ ଧ୍ୱଂସ ଘଟାଇପାରିଥାନ୍ତେ। ସମୁଦ୍ରରେ ଭାରତର ପ୍ରସ୍ତୁତି ଏବଂ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୁଦ୍ଧଜାହାଜ ମୁତୟନକୁ ନେଇ ପାକିସ୍ତାନ ଭୟଭୀତ ଥିଲା । ପାକିସ୍ତାନ ଗୋଟିଏ ବି ଭୁଲ କରିଥିଲେ ସୀମା ନିକଟରେ ଯୁଦ୍ଧଜାହାଜ କରାଚୀ ଉପରେ କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ର ବର୍ଷା କରିଥାନ୍ତା।

ଭାରତୀୟ ନୌସେନା ଅନୁଯାୟୀ, ପହଲଗାମ ଆକ୍ରମଣ ପରେ ନୌସେନା ପାକିସ୍ତାନ ବିରୋଧରେ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲା। ପାକିସ୍ତାନ ସୀମା ନିକଟରେ ଭାରତୀୟ ଯୁଦ୍ଧଜାହାଜ ଏବଂ ବୁଡ଼ାଜାହାଜ ଆକ୍ରମଣ ମୋଡରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ। ସମଗ୍ର ପାକିସ୍ତାନୀ ନୌସେନା ଟାର୍ଗେଟରେ ଥିଲା ଏବଂ ଭାରତୀୟ ନୌସେନାର ଆଙ୍ଗୁଠି ଟ୍ରିଗର ଉପରେ ଥିଲା। ରିପୋର୍ଟ ଅନୁସାରେ ୨୩ ଏପ୍ରିଲରୁ ନୌସେନାର ଗତିବିଧି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଭାରତୀୟ ନୌସେନାର ପଶ୍ଚିମ କମାଣ୍ଡ ପାକିସ୍ତାନ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆରବ ସାଗରରେ ଏହାର ମୁତୟନ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲା। କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ, ଭାରତର ବିମାନ ବାହକ ଜାହାଜ ପାକିସ୍ତାନ ସୀମା ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଯାଇଥିଲା। ଏହା ସହିତ, ଭାରତୀୟ ଯୁଦ୍ଧଜାହାଜ ଏବଂ ବୁଡ଼ାଜାହାଜକୁ ମଧ୍ୟ ପାକିସ୍ତାନ ନିକଟରେ ମୁତୟନ କରାଯାଇଥିଲା। ନୌସେନା ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ ବିସ୍ଫୋରଣର ପ୍ରତିଧ୍ୱନି ପାକିସ୍ତାନରେ ପହଞ୍ଚିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲା।

ଆତଙ୍କବାଦୀ ଆକ୍ରମଣର ୯୬ ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ଆରବ ସାଗରରେ ବହୁ ଅସ୍ତ୍ର ପରୀକ୍ଷଣ ମାଧ୍ୟମରେ ଆମର ଯୁଦ୍ଧ ରଣନୀତି ପରୀକ୍ଷଣ ହୋଇଥିଲା । ନୌସେନା ଏହାର ଘାତକ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ପରୀକ୍ଷଣ କରିଥିଲା ​​ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ କରିଥିଲା ​​ଯେ ନୌସେନା ଆକ୍ରମଣ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲା। ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧଜାହାଜ ମାରାତ୍ମକ କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ରରେ ସଜ୍ଜିତ ଥିଲା। ସମୁଦ୍ର ଭିତରେ ବୁଡ଼ାଜାହାଜ ମଧ୍ୟ ମୁତୟନ କରାଯାଇଥିଲା  । ଅପରେସନ ସିନ୍ଦୂରର ଯୋଜନା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ଚାଲିଥିଲା। ନୌସେନାକୁ ଏପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମିଳିଥିଲା ​​ଯେମିତି ଯେକୌଣସି ସମୟରେ ପାକିସ୍ତାନ ଧ୍ୱଂସ ହେଇପାରିବ । ଏହାପରେ ନୌସେନାର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାକିସ୍ତାନୀ ନୌସେନାକୁ ବ୍ୟାକଫୁଟରେ ପକାଇ ଦେଇଥିଲା। ପାକିସ୍ତାନର ନୌସେନା କେବଳ ତାର ଘାଟିରେ ସୀମିତ ଥିଲା। ସମୁଦ୍ର ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଭାରତ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଗୋଟିଏ ବି ପ୍ରୟାସ କରିନଥିଲା।

INS ବିକ୍ରାନ୍ତ ଏବଂ ତଲୱାର ମଧ୍ୟ ନିକଟତର ଥିଲେ

ବିମାନ ବାହକ INS ବିକ୍ରାନ୍ତକୁ ପାକିସ୍ତାନ ନିକଟରେ ପଠାଯାଇଥିଲା। ଏଥିରେ MiG-29K ଯୁଦ୍ଧ ବିମାନ ନିୟୋଜିତ ହୋଇଛି। ବିମାନ ବାହକ ଜାହାଜରେ ୨ଟି ସ୍କ୍ୱାର୍ଡନ୍ Ka-31 ହେଲିକପ୍ଟର ଏବଂ ୬୪ଟି ବାରାକ ମିସାଇଲ ମୁତୟନ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ଶ୍ରେଣୀୟ ବିଧ୍ୱଂସୀ ଯୁଦ୍ଧଜାହାଜକୁ ମଧ୍ୟ ପାକିସ୍ତାନ ନିକଟରେ ପଠାଯାଇଥିଲା। ଏଥିରେ ୩୨ଟି ବାରାକ-୮ କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ର ଏବଂ ୧୬ଟି ବ୍ରହ୍ମୋସ କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ର ନିୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଭାରତର INS ତଲୱାର ଯୁଦ୍ଧଜାହାଜକୁ ମଧ୍ୟ ପାକିସ୍ତାନ ନିକଟରେ ମୁତୟନ କରାଯାଇଥିଲା।

ନୌସେନା ବିବୃତ୍ତିରେ କୁହାଯାଇଛି, ‘ପହଲଗାମ ଆତଙ୍କବାଦୀ ଆକ୍ରମଣ ପରେ, ଭାରତୀୟ ନୌସେନାର କ୍ୟାରିଅର ବ୍ୟାଟେଲ ଗ୍ରୁପ୍ ବୁଡ଼ାଜାହାଜ ସହିତ ସମୁଦ୍ରରେ ମୁତୟନ କରାଯାଇଥିଲା।’ ଆମର କରାଚୀ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାର କ୍ଷମତା ଅଛି। ଭାରତୀୟ ନୌସେନା କରାଚୀ ସମେତ ସମୁଦ୍ର ଏବଂ ସ୍ଥଳ ପଥରେ ଆକ୍ରମଣ କ୍ଷମତା ସହିତ ନିୟୋଜିତ, ଏବଂ  ସମୟାନୁଯାୟୀ ସବୁ ସ୍ଥାନରେ ଆକ୍ରମଣ କରିପାରିବ।

୧୯୭୧ ମସିହାରେ କରାଚୀ ନୌସେନା ମୁଖ୍ୟାଳୟ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ

ଭାରତୀୟ ନୌସେନା ୪ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୭୧ରେ କରାଚୀରେ ନୌସେନା ମୁଖ୍ୟାଳୟ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲା। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ, ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ, ଜାହାଜ ବିରୋଧୀ କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କରାଯାଇଥିଲା। ନୌସେନା ପାକିସ୍ତାନର ତିନୋଟି ଜାହାଜକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଇଥିଲା। ଗୋଳାବାରୁଦ ଯୋଗାଣ ଜାହାଜ ସମେତ ଅନେକ ଜାହାଜ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା। ଏହି ସମୟରେ ପାକିସ୍ତାନର ତେଲ ଟ୍ୟାଙ୍କରଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୱଂସ ପାଇଯାଇଥିଲା। କରାଚୀର ତୈଳ ଡିପୋରେ ଲାଗିଥିବା ନିଆଁ ସାତ ଦିନ ଧରି ଲିଭାଯାଇପାରିଲା ନାହିଁ। ପାକିସ୍ତାନ ହୁଏତ ଇତିହାସର ଏହି ଶିକ୍ଷାକୁ ମନେ ରଖିଥିଲା।

ପାକିସ୍ତାନର ଗୋଟିଏ ଭୁଲ ପାଇଁ ସମୁଦ୍ରରୁ ବ୍ରହ୍ମୋସ କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ର ବର୍ଷା ହୋଇଥାନ୍ତା। ଯୁଦ୍ଧଜାହାଜରୁ ବ୍ରହ୍ମୋସକୁ ଗୁଳି ଚଳାଇବା ପାକିସ୍ତାନ ପାଇଁ ସମ୍ଭବ ନଥିଲା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମୋସ ପାକିସ୍ତାନ ପାଇଁ ଘାତକ ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଥାନ୍ତା ଏବଂ ପାକିସ୍ତାନର ବନ୍ଦର ଏବଂ ତୈଳ ଡିପୋ ଉଭୟ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଯାଇଥାନ୍ତା। ତଥାପି, ନୌସେନା ଆକ୍ରମଣର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନଥିଲା। ପାକିସ୍ତାନୀ ସେନା ପୂର୍ବରୁ ଭାରତ ନିକଟରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରିସାରିଥିଲା ​​ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧବିରତି ପାଇଁ ନିବେଦନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲା।